
اعتراضاتی که کاملا مشروع و در ذیل حقوق تعریف شده شهروندی بود . واکنشی طبیعی به مشکلات فزاینده و پر شتاب اقتصادی بود که در هر کشوری می تواند بدون این همه حاشیه اتفاق بیفتد.
بدیهی ست که اعتراضات صنفی و مدنی از ابتدایی ترین حقوق شناخته شده در جوامع امروزی ست و در قانون اساسی کشور ما هم تصریح و هم تضمین شده است. بنابراین این اعتراضات که در آغاز از طرف مسئولین هم به رسمیت شناخته شد ، فی نفسه محل ایراد و اشکال نیست و نبود ؛ اما چرا این اعتراضات در یک دگردیسی عجیب ناگهان تغییر ماهیت داد و تبدیل به اغتشاش شد ؛ اغتشاشی که همچون گردبادی ویران گر سراسر کشور را در نوردید و منجر به حوادث هولناک و حیرت انگیز و تقریبا غیر قابل جبرانی شد و همه را غافل گیر کرد تا جایی که در فاصله دو سه روز بنا به آمار رسمی بنیاد شهید جان های عزیز بیش از سه هزار نفر از هم وطنان را گرفت و به قول شاعر خوش قریحه حامد عسکری : « هر کجا می نگرم مجلس سهراب کشی ست!! » (3) …. و شد آنچه امروز با آن رو به رو هستیم.
این حادثه باعث اندوه عمیق خانوادهها و مردم شد و توجه زیادی را در سطح جهانی به خود جلب کرد.
از این وقایع میتوان درس را گرفت.
- صلح
- همدلی و حمایت
- اهمیت