فاطمهسادات ساداتی، دختر ۹ ساله شهید دانشمند هستهای دکتر سید مصطفی ساداتی ارمکی، در میان آتش جنگ ۱۲ روزه، وصیتنامهای از خود بهجا گذاشت که نشان از ایمان، غیرت و پایبندیاش به ارزشهای دینی دارد، وصیتی کوتاه اما پرمعنا که امروز به سندی از باور نسل نو انقلاب اسلامی تبدیل شده است.در میان روایتهای تلخ و غرورآفرین جنگ ۱۲ روزه، نام «فاطمهسادات ساداتی» چون نوری درخشان بر صفحه تاریخ نشسته است. دختر ۹ سالهای که در کنار پدر شهید دانشمندش، دکتر سید مصطفی ساداتی ارمکی از نخبگان علمی و پژوهشی کشور و از اهالی روستای ارمک در بخش نیاسر کاشان به شهادت رسید.
فاطمهسادات، پیش از شهادت، وصیتنامهای نوشته بود که در سادگیاش عمق ایمان و مقاومت موج میزند. فاطمه در نوشتهاش میگوید: من تا وقتی زنده هستم چادر خود را روی زمین نمیاندازم و تا آخر عمرم چادرم روی سرم هست. من به حضرت فاطمه قول دادم که همیشه چادر روی سرم باشد و اگر او روی زمین افتاد، مرا حلال کند. چادر، مثل تفنگ میماند که همیشه با خود همراه دارم.
پدرش، شهید دکتر سید مصطفی ساداتی ارمکی، از چهرههای برجسته علمی و از دانشمندان متعهد کشور بود که سالها در عرصههای علمی و پژوهشی خدمت کرد. تعلق خاطر عمیق او به مردم و زادگاهش، همواره در کنار تلاشهای علمیاش مشهود بود.
در حملات وحشیانه و بیوقفه رژیم صهیونیستی به مناطق مسکونی، این خانواده مظلومانه به شهادت رسیدند و نامشان در دفتر افتخار ملت ایران جاودانه شد. وصیتنامه فاطمهسادات، امروز نه فقط یادآور ایمان کودکانه، بلکه تجلی روشن روح مقاومت در نسل آینده ایران است.
جهانبانو
وصیت نامه
